Miejscowości przy Route 66, które warto wybrać na trasę

Lidia Sadowska .

20 listopada 2026

Schemat przebiegu Route 66 w Chicago: początek na Michigan Ave, punkty orientacyjne, trasa przez miasto i wyjazd na zachód.

Kiedy stajesz przed mapą od Chicago do Santa Monica, szybko okazuje się, że najciekawsze przystanki nie zawsze są największymi miastami. Na pierwszy przejazd wybrałabym Chicago, St. Louis, Tulsa, Tucumcari, Albuquerque, Flagstaff, Seligman i Santa Monica, ale ta kolejność zmienia się, jeśli chcesz trzymać się pierwotnego przebiegu przez Santa Fe.

Klimatyczny sklepik przy Route 66 w Seligman z samolotem na dachu i klasycznymi autami.

Najlepsze miejscowości tworzą trasę od wielkiego miasta do pustynnego miasteczka

  • Chicago daje mocny początek, a Santa Monica zamyka podróż nad Pacyfikiem.
  • Santa Fe należy do pierwotnego przebiegu z lat 1926-1937, choć późniejsza trasa omijała to miasto.
  • Tucumcari, Seligman i Oatman najlepiej pokazują neonową, przydrożną stronę Mother Road.
  • Oklahoma zachowała krótkie, bardzo stare odcinki drogi, w tym fragment o szerokości zaledwie 9 stóp.
  • Przy planie na 10 dni wychodzi około 394 km jazdy dziennie, jeszcze przed doliczeniem objazdów i zwiedzania.

Miejscowości przy Route 66 najlepiej wybierać według rytmu podróży

Najczęstszy błąd polega na zaznaczeniu kilkunastu punktów na mapie i założeniu, że każdy z nich zasługuje na nocleg. Historyczna droga ma około 3940 km, przecina osiem stanów i łączy Chicago z Santa Monica, więc sama odległość wymusza selekcję. Te dane podaje Route 66 Centennial Commission.

Nie każda miejscowość pełni tę samą funkcję. Jedna nadaje się na spokojny wieczór w zabytkowym motelu, inna na godzinny postój przy neonowym szyldzie, a jeszcze inna jest dobrym punktem wypadowym do parku narodowego.

Miejscowość Po co się zatrzymać Najlepszy rytm
Chicago Miejski początek, architektura i symboliczny start podróży 1-2 noce
Springfield Historia Abrahama Lincolna i spokojniejszy odcinek Illinois Pół dnia lub nocleg
St. Louis Duże miasto, Gateway Arch i przejście ze Środkowego Zachodu na dalszy zachód 1 noc
Tulsa Architektura art déco, muzyka i miejski charakter Oklahomy 1 noc
Tucumcari Neonowe motele, klasyczna atmosfera drogi i małomiasteczkowa sceneria 1 noc
Albuquerque Central Avenue, kuchnia Nowego Meksyku i wielokulturowa historia regionu 1-2 noce
Gallup Hotele, murale i kontakt z dziedzictwem rdzennych społeczności Pół dnia
Holbrook Wigwam Motel oraz wygodny dostęp do Petrified Forest 1 noc
Flagstaff lub Williams Zabytkowa zabudowa, górski klimat i baza do dalszych objazdów 1-2 noce
Seligman i Kingman Najbardziej rozpoznawalny obraz odnowionej, pustynnej Mother Road 1 noc łącznie
Santa Monica Symboliczny finał przy oceanie Pół dnia lub nocleg

Dobór tych punktów pokrywa się z trasą prezentowaną w przewodniku Visit the USA, ale nie oznacza, że trzeba odwiedzić każdy z nich. Uważam, że przy pierwszej podróży lepiej zobaczyć siedem lub osiem miejscowości spokojnie niż odhaczyć piętnaście w biegu.

Santa Fe decyduje, czy jedziesz pierwszym przebiegiem, czy późniejszym skrótem

Na mapie łatwo uznać, że Santa Fe zawsze leżało na głównej trasie między Santa Rosa a Albuquerque. Historycznie sprawa wygląda inaczej. Pierwotny przebieg z lat 1926-1937 prowadził przez Pecos i Santa Fe, a późniejsza korekta skierowała drogę bardziej bezpośrednio przez Moriarty i Albuquerque.

Zmiana skróciła nowomeksykański odcinek z około 506 do 399 mil, czyli o mniej więcej 100 mil. Szczegóły tej korekty opisuje dokument New Mexico: Road Segments.

Sytuacja Wybór trasy Co zyskujesz
Chcesz zobaczyć najstarszy przebieg Santa Rosa, Pecos, Santa Fe, Albuquerque Starszą warstwę drogi, hiszpańskie dziedzictwo i krajobraz dawnego szlaku
Masz mało czasu Santa Rosa, Moriarty, Albuquerque, Laguna Sprawniejszy przejazd bez dużego objazdu na północ
Najważniejsze są miasta i architektura Jedna noc w Santa Fe jako objazd, potem powrót do Albuquerque Kontakt z historycznym miastem bez udawania, że późniejsza trasa przebiegała tędy bez przerwy

To rozróżnienie przydaje się także przy wyborze przewodnika lub mapy. Jedne materiały pokazują przebieg z czasów powojennych, inne dodają wcześniejszą pętlę przez Santa Fe. Jeśli mapa prowadzi przez Albuquerque i pomija Santa Fe, nie musi być błędna. Może po prostu przedstawiać późniejszą, skróconą wersję drogi.

Oklahoma pokazuje, że najstarsza droga nie zawsze jest szerokim asfaltem

W Oklahomie historia zachowała się w formie, której trudno szukać w dużych miastach. Pięć chronionych odcinków dawnej drogi ma łącznie około 26 mil, a każdy z nich pokazuje inny etap rozwoju nawierzchni i transportu.

Najbardziej zaskakuje Miami Nine-Foot Section. Ten fragment ma około 3 mile długości i pierwotnie miał zaledwie 9 stóp szerokości, czyli mniej więcej 2,7 metra. Był częścią wcześniejszej drogi stanowej, a w 1926 roku włączono go do przebiegu Route 66. Opis odcinka oraz pozostałych zachowanych fragmentów znajduje się w opracowaniu Oklahoma: Road Segments.

Odcinek Co zobaczysz Dla kogo będzie najlepszy
Miami Nine-Foot Section Wąską nawierzchnię, stare pobocza i ślady dawnego sposobu budowania dróg Dla osób zainteresowanych inżynierią i początkami krajowej sieci drogowej
West Sapulpa, czyli Ozark Trails Około 1,3 mili zachowanego odcinka gruntowego bez neonów i restauracji Dla osób, które szukają surowego, mało widowiskowego fragmentu historii
Stroud i Arcadia Pozostałości wcześniejszych przebiegów drogi oraz ślady zmian konstrukcyjnych Dla osób, które chcą porównać starsze i późniejsze rozwiązania
Bridgeport Hill-Hydro Odcinek związany z modernizacją drogi w latach 30. i mostem Williama H. Murraya Dla osób zainteresowanych okresem, gdy droga zaczęła obsługiwać większy ruch

Jeśli podróżujesz dużym kamperem albo samochodem z niskim zawieszeniem, odcinki zachowane jako lokalne lub gruntowe lepiej traktować jako miejsca do obejrzenia, a nie automatyczny fragment głównego przejazdu. Właśnie tutaj przydaje się spokojne tempo, bo krótki kawałek starej drogi może opowiedzieć więcej niż kilkadziesiąt kilometrów współczesnej jezdni.

Na pustyni wybierz miejscowość, która daje historię, a nie tylko zdjęcie

Najbardziej filmowy odcinek zaczyna się mniej więcej za Tucumcari i ciągnie przez Nowy Meksyk oraz Arizonę. Tutaj miejscowości są rzadsze, odległości większe, a charakter postoju zmienia się z miejskiego na przydrożny.

Tucumcari najlepiej sprawdza się jako nocleg z neonem za oknem. Albuquerque daje więcej miejskiego życia i pozwala połączyć drogę z lokalną kuchnią oraz architekturą Central Avenue. Gallup ma inną atmosferę, bo historia moteli i handlu splata się tam z dziedzictwem rdzennych społeczności.

Holbrook jest dobrym punktem dla osób, które chcą połączyć miasteczko z krajobrazem. W pobliżu znajduje się Petrified Forest National Park, a jego teren zachował jedyny fragment historycznej drogi znajdujący się w systemie parków narodowych Stanów Zjednoczonych. Potwierdza to materiał Historic Route 66 w Petrified Forest National Park.

Miejscowość Najlepszy sposób na postój Co może rozczarować
Tucumcari Nocleg w klimacie dawnych moteli i spacer po neonowej części miasta Poza głównym pasem miejscowość szybko robi się bardzo spokojna
Albuquerque Dłuższy pobyt przy Central Avenue, z kolacją i spacerem po Nob Hill To duże miasto, więc atmosfera małego miasteczka pojawia się dopiero w wybranych dzielnicach
Gallup Postój przy historycznym hotelu, muralach i lokalnych sklepach Trzeba podejść do miejsca z szacunkiem, bo nie jest dekoracyjnym planem filmowym, lecz żywą społecznością
Holbrook Połączenie Wigwam Motel z wyjazdem do Petrified Forest Samo centrum jest niewielkie, więc bez objazdu do parku pobyt może być krótki
Flagstaff Nocleg w mieście i spokojne planowanie dalszej drogi Górski klimat i zabudowa tworzą zupełnie inny obraz niż pustynne miejscowości na wschodzie
Seligman Krótki spacer, zdjęcia przy szyldach i wizyta w dawnych lokalach przy drodze Największe atrakcje skupiają się na krótkim odcinku, więc nie każdy potrzebuje tu noclegu
Kingman Miasto jako baza do zwiedzania zachodniej Arizony Jest bardziej rozproszone i miejskie niż Seligman, więc klimat dawnej drogi nie pojawia się wszędzie

Gdybym miała wybrać jeden pustynny zestaw dla osoby zainteresowanej historią miejscowości, postawiłabym na Holbrook, Flagstaff, Seligman i Kingman. Pierwsze miasto łączy drogę z parkiem, drugie daje wygodniejszą bazę, a dwa ostatnie pokazują różnicę między małą osadą nastawioną na pamięć o Mother Road a większym ośrodkiem obsługującym współczesnych podróżnych.

Dziesięć dni oznacza prawie 400 km jazdy dziennie

Załóżmy, że całą trasę chcesz przejechać w 10 dni. Przy długości około 3940 km daje to średnio 394 km dziennie, zanim doliczysz objazd przez Santa Fe, zjazd do Petrified Forest, postoje przy muzeach i czas na zwykły spacer po mieście.

Długość podróży Średnia dzienna odległość Co realnie mieści się w planie
10 dni Około 394 km Duże miasta i kilka krótkich postojów, z małą ilością czasu na boczne drogi
14 dni Około 281 km Wybrane noclegi w małych miejscowościach i spokojniejsze zwiedzanie
18 dni Około 219 km Najlepszy kompromis dla osób, które chcą zatrzymywać się przy muzeach, motelach i dawnych odcinkach drogi

Ten rachunek zmienia sposób planowania. Przy 10 dniach lepiej wybrać późniejszy przebieg przez Albuquerque, pominąć część krótkich przystanków i traktować Seligman jako postój, nie nocleg. Przy 14 dniach można dodać Santa Fe albo Oklahoma City, a przy 18 dniach zaczyna się miejsce na mniejsze miejscowości, takie jak Galena, Riverton, Amboy czy Oatman.

Najwięcej czasu tracą nie same kilometry, lecz częste zjazdy z głównej drogi. Jeden mały motel, stare kino, stacja benzynowa i lokalne muzeum potrafią wypełnić pół dnia. Jeśli te postoje są sednem podróży, plan powinien mieć mniej punktów, za to więcej pustego miejsca między nimi.

Najlepszy plan zależy od historii, którą chcesz zobaczyć

Osoba zainteresowana początkami drogi powinna wybrać Santa Fe, Pecos i zachowane odcinki w Oklahomie. Miłośnik neonów i moteli więcej znajdzie w Tucumcari, Seligman i Oatman, a ktoś, kto chce połączyć historię z krajobrazem, najlepiej poczuje trasę między Holbrook, Petrified Forest, Flagstaff i Kingman.

Uważam, że najciekawszy przejazd zaczyna się od jednej decyzji: czy ważniejsza jest wierność dawnemu przebiegowi, czy wygodna podróż przez najbardziej rozpoznawalne miejscowości. Gdy ta odpowiedź jest jasna, mapa przestaje być zbiorem przypadkowych pinezek, a staje się opowieścią o tym, jak amerykańskie miasta rosły, znikały i próbowały zachować pamięć o drodze prowadzącej od Chicago aż po ocean.

FAQ - Najczęstsze pytania

Dobrym wyborem są Chicago, St. Louis, Tulsa, Tucumcari, Albuquerque, Flagstaff, Seligman i Santa Monica. Taki plan łączy duże miasta, neonowe motele, pustynne odcinki oraz symboliczny początek i koniec trasy. Jeśli zależy Ci na pierwotnym przebiegu drogi, warto zmodyfikować trasę i dodać Santa Fe.
Pierwotny przebieg z lat 1926-1937 prowadził przez Pecos i Santa Fe, a późniejsza wersja skierowała drogę przez Moriarty i Albuquerque. Zmiana skróciła ten odcinek z około 506 do 399 mil. Przy małej ilości czasu praktyczniejsza jest trasa przez Albuquerque, natomiast Santa Fe warto wybrać, gdy liczy się historia i hiszpańskie dziedzictwo regionu.
Przy długości trasy wynoszącej około 3940 km średnia to około 394 km dziennie, bez dodatkowych objazdów i zwiedzania. W 10 dni najlepiej wybrać późniejszy przebieg przez Albuquerque, ograniczyć liczbę krótkich postojów i potraktować Seligman jako przystanek, a nie nocleg. Przy 14 dniach średnia spada do około 281 km, a przy 18 dniach do około 219 km dziennie.
Holbrook pozwala połączyć Wigwam Motel z wyjazdem do Petrified Forest National Park, Flagstaff oferuje wygodniejszą bazę i górski klimat, a Seligman pokazuje najbardziej rozpoznawalną, odnowioną stronę Mother Road. Kingman sprawdza się jako większa baza do zwiedzania zachodniej Arizony. Razem te miejscowości pokazują różnicę między małym miasteczkiem nastawionym na pamięć o drodze a bardziej współczesnym ośrodkiem.
W Oklahomie zachowało się około 26 mil dawnych odcinków drogi. Najbardziej niezwykły jest Miami Nine-Foot Section, mający około 3 mile długości i pierwotnie tylko 9 stóp szerokości, czyli około 2,7 metra. Warto też zwrócić uwagę na gruntowy odcinek West Sapulpa, fragmenty w Stroud i Arcadia oraz Bridgeport Hill-Hydro. Lokalne i gruntowe fragmenty lepiej oglądać niż traktować jako obowiązkową część przejazdu dużym kamperem lub samochodem z niskim zawieszeniem.
Oceń artykuł

Średnia: 0.0 / 5 · 0 ocen

Tagi

route 66 oklahoma arizona santa fe nowy meksyk
Autor Lidia Sadowska
Lidia Sadowska
Nazywam się Lidia Sadowska i od 7 lat zajmuję się tematyką turystyki. Moja przygoda z podróżowaniem zaczęła się w dzieciństwie, gdy z rodzicami odkrywałam piękne zakątki Polski. Z czasem ta pasja przerodziła się w coś więcej – zaczęłam badać różne kierunki, kultury i lokalne zwyczaje, co pozwoliło mi zrozumieć, jak bogaty i różnorodny jest świat. Pisząc dla palacksiazecy.pl, staram się dzielić swoją wiedzą na temat najciekawszych miejsc do odwiedzenia oraz praktycznych porad dla podróżników. Zawsze dokładam starań, aby moje teksty były rzetelne i aktualne, sprawdzając źródła i porównując różne informacje. Lubię upraszczać złożone tematy, aby każdy mógł z łatwością zrozumieć, jak planować swoje podróże i cieszyć się nimi w pełni.
Komentarze (0)
Dodaj komentarz